Temelini sağlam demirler üzerine inşa eden Arzu Film’in yapılandırma aşamasından kısaca bahseder misiniz? 

Eski Arzu Film Ertem Eğilmez’in yapılandırdığı bir firmadır ve Türk sineması için çok önemli bir rol oynamıştır. Günümüzde önemli bir ekol olarak kabul edilen Arzu Film bir çok sinemaseveri aynı çatı altında barındıran bir okuldur. Bu okuldan yetişen yapımcılar, senaristler ve oyuncular interaktif bir yapılandırma içinde katılımı sağlıyorlardı. Ekipçe karar verilip seyirciye pelesenk olan oyuncularla filmin çekim aşamasına giriliyordu. Bir de o dönemin alamet-i farikası iki Arzu Filmin olmasıydı. Yapımcı olan Arzu Film ve Ertem Eğilmez’in yönetmenliğini gerçekleştirdiği Arzu Film. Yapımcı olan Arzu Film şu angajmanlar içerisindeydi: o  yıllarda Anadolu’da işletmeler vardı. O işletmeler aracılığıyla film çekiliyordu. Samsun ve Adana gibi… Gerçek anlamda yapımcılar onlardı. Eskiden piyasaya Amerikan Filmi girmezdi. Dolayısıyla karnımızı yerli filmlerle doyurmak zorundaydık. Belli başlı firmalar sezon boyunca 7-8 filmle karşımıza çıkarlardı. Örnek verecek olursam; birinde Şener Şen diğerinde ise Kemal Sunal oynardı. Her şey sene başında deklare edilerek işletmelerden senetler gelirdi. Senetler Yeşilçam’da kırdırılarak maliyetini çıkarırdı. Seyirci hasılatından gelir elde edilmezdi belki ama, 70’lerde ve 80’lerde seri üretim olarak adlandırabileceğimiz projeler gerçekleştirildi. Böyle bir pazarı vardı Arzu Film’in. Teknik kadro yapısına da uyan bir yapıdaydı.

“Retro” başlığı altında ele alarak, dünden bugüne yolculuk yaptığımızda Ertem Eğilmez’in kurduğu Arzu Film ile günümüzün Arzu Filmi çok farklı kulvarda dans ediyor. Bu farklar nelerdir? Açıklarmısınız?

Artık şartlar çok değişti. Sinemadan zevk alan zümre evlere kapandı. Senede 30 milyon izleyici varsa 25 milyonu 0-5 yaş grubundan oluşmaya başladı. Çok hızlı tüketebilen ağdalı melodramlarla işi olmayan bir seyirci kitlesi varlığını gösterdi. Bu seyirciler daha fazla keyif alabileceklerini düşündükleri filmleri izlemeyi tercih ettiler. Böylece komedi filmleri de dolambaçlı olarak sinemaya adımını attı. Kıssadan hisse; eski Arzu Film dramatik yapıyı kolayca çözdüğü için  seyirciye derdini iyi anlatan diğer bir deyişle seyirciyi tatmin eden bir sistem içerisindeydi. Şu anki Arzu Film’in senede 7-8 tane film çekme olanağı ne yazık ki yok. En fazla bir tane çekebilir. Arada büyük farklılıklar var. Çünkü seyirci kaygısı üreten filmler yapmak zorundayız. Yegâne söyleyebileceğim fark budur.

Mayasında bir cevher olan Arzu Film’in hedeflerinden sapmayarak halen varlığını sürdürüyor olmasının altında yatan sebepleri bağışlamanız mümkün mü?

Varlığını halen sürdürüyor olması tamamiyle Arzu Film’in üreticiliğine bağlı. Ertem Eğilmez 1989 yılında vefat ettiğinde 37 tane siyah beyaz ve 67 tane de renkli film bıraktı. Eğilmez’in vefatından sonra özel kanallar devreye girdi. Bu bir süreç meselesiydi. Arzu Film’in ekstra olarak yaptığı herhangi bir çalışma yok. Sadece sinema filmi üreterek ayakta duruyor. Geçmişinde o filmleri üretmeseydi bu kadar süre ayakta duramazdı. Halen o dönemde çekilen filmlerin getirisinden kazanç elde ediyoruz. Demem o ki; Ertem Eğilmez’in oğlu olmam Arzu Film’in ayakta durmasının başlıca nedenlerinden biridir. Bu şirket benimle yaşıt ve 45 yıllık bir mazisi var.

Peki ya seyircilerin Arzu Film’den beklentileri…?  

Seyircilerin beklentileri çok farklı düzeyde. Seyirciler bir bedel ödüyor. Haliyle en iyisini görmek istiyorlar. En iyisinden kastım şu: hem senaryo açısından filmin dramatik ruhu korunmalı, hem de teknolojik imkânlarla donatılmış olmalı. Son derece haklı olduklarını düşünüyorum. Zaten gelir düzeyi ortada. Bir bilet fiyatı 7-8 milyon civarında.Genel olarak bakıldığında sinema halâ pahalı bir eğlence.

“Sinema pahalı bir eğlence” dediniz. Günümüzde rayting rekorları kıran diziler nereden baksanız maddi anlamda çok iyi durumdalar. İnsanlar sinemaya gitmek yerine evinde oturup dizi seyrediyor. Eğer dizi teklifi gelirse hayata geçirmeyi düşünür müydünüz?

80’ lerin reyting anlayışıyla ve projeyi ele alırken ki tutumlarıyla pojeyi üretenlerin arasında epeyce farklılıklar var. O farklar aşıldığı taktirde hem sinema hem de TV’ye ürün verebileceğimize inanıyorum. Öncelikle bu iki ayrı mecradaki zihniyetler bir araya gelmeli, ve bir araya geldikleri takdirde bazı pürüzler azaltılmalı daha sonra da iyi bir ekip kurulmalıdır.

Babanızın yönetmenliği bir kenara dursun. Siz de Hababam Sınıfı Askerde ve Hababam Sınıfı Üç Buçuk filmlerinin yönetmenliğini üstlendiniz. Pirüpak ifadeyle; kendinizi yönetmen olarak hangi noktada görüyorsunuz?

Hiçbir noktada görmüyorum. Aklımdaki sinemayı yapıyorum. Birinci meselenin sektör olabilmek olduğuna inanıyorum. Bugün itibariyle ürün verdiğimiz filmler seyirci kaygısı taşıyan filmlerdir. Hababam Sınıfı Asker’de filmindeki yönetmenliğimi beğenirim de Hababam Üç  Buçuk’takini beğenmem. Önemli olan projedir. Her ikisinin de yönetmeni aynı. Fakat Hababam Üç Buçuk’un senaryosu orijinal olandan daha deneysel. Şu aşamada yönetmen Ferdi Eğilmez adına konuşabilmeyi erken buluyor ve seyirci kaygısı taşımayan yönetmen Ferdi Eğilmez olmaya çalışıyorum.

”Seyirci kaygısı taşımayan  Ferdi Eğilmez” derken neyi kast ettiniz ve Milenyum çağının yönetmenleriyle eski dönemin yönetmenleri arasında benzerlikler var mı? Varsa bunlar neler? 

Yönetmenleri; yapımcı sineması ve yönetmen sineması olarak ikiye ayırabiliriz. Eski dönem yönetmenlerini ele aldığımızda yönetmen sineması diye bir şey yoktu.Yalnızca yapımcı sinemasının varlığından söz edebiliyorduk.Sektör olabilmek için gözetilmesi gereken bazı kriterler var. Mesela seyirci kaygısı taşıyan filmler üretmek gibi… Öncelikle şunu konuya parmak basmak gerek.Yönetmenin ekonomik gücünün yerinde olması gerekiyor. Aksi takdirde Türkiye için yönetmen sinemasından bahsedemeyiz. Günümüz yönetmenlerinin eski yönetmenlere kıyasla maddi imkânlarının daha güçlü olduğunu hesaba katarsak; hem teknolojik açıdan şanslılar hem de dünyaya açılmaları an meselesi.

Son olarak; Arzu Film’in gerçekleştirmeyi düşündüğü projeler hakkında bilgi verir misiniz?

Film projesi oluşturmak yemek yapmak gibidir. Bazı yemekler kısık ateşte yarım saatte pişerken, bazı yemekler ise harlı ateşte daha çabuk pişer. Üç yıldır tozlu raflarda duran projelerimiz var. Daha dün akla gelenler de var. Yarının şimdiden ne getireceğini bilemeyiz. Dolayısıyla bugünden yarının projesi şudur demek istemiyorum.

Röportaj: Arzu Çevikalp